Κυριακή
19
Νοεμβρίου
2017
Ανατ.: 07.19
Δύση: 17.06
Σελήνη
1 ημέρας
Αβδιού προφήτου, Βαρλαάμ, Αγαπίου, Ηλιοδώρου και Ευφημίας μαρτύρων

Online χρήστες

Έχουμε 49 επισκέπτες συνδεδεμένους

Επισκέπτες σελίδας

http://www.hitwebcounter.com website
Αντίκρυ του λόφου

ΑΝΤΙΚΡΥ ΤΟΥ ΛΟΦΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ
ΕΙΚΟΝΑ ΑΠΟ ΤΗ ΚΟΚΚΙΝΟΡΑΧΗ

Η Λυσσαρέα έχει μέσα στα εδαφικά της όρια ένα υπέροχο και εύφορο λόφο, το λόφο του Προφήτη Ηλία, που είναι κατάφυτος από βελανιδιές και διάφορα άλλα δένδρα. Δυστυχώς δεν απολαμβάνουν την ομορφιά του οι κάτοικοι της Λυσσαρέας γιατί η υπέροχη πλευρά του λόφου είναι αθέατη από το χωριό. Αντιθέτως προσφέρει εξαίσια θέα στο χωριό μου, την Κοκκινοράχη. Χορταίνει το μάτι μας καθώς αντικρίζουμε το υπέροχο δάσος του και της εναλλαγές των εικόνων που μας προσφέρει.

Καλοκαιρινή καταπράσινη εικόνα


Οι εποχές διαδέχονται η μία την άλλη και όλα τα χρώματα από τη παλέτα της μητέρας φύσης κάνουν παιχνιδίσματα με τις χρυσές ακτίνες του ήλιου.

Η φθινοπωρινή εικόνα που παρουσιάζει τώρα ο λόφος είναι χάρμα οφθαλμών. Ήταν η έμπνευσή και το κίνητρο μου για τούτο το κείμενο. Κίτρινες, χρυσαφί, πορτοκαλί, καφέ, μωβ, πράσινες αποχρώσεις συνθέτουν την εικόνα του τοπίου. Που και που υψώνονται περήφανα καταπράσινα κυπαρίσσια και δυο τρεις μικροί ελαιώνες.

Φθινοπωρινή πολύχρωμη εικόνα


Ξαφνικά μου έρχονται στο νου εικόνες του λόφου παλαιότερες. Τότε, που στο μεγαλύτερο μέρος του καλλιεργούσαν αμπέλια και εμείς στο χωριό μου λέγαμε «στα Μπουγιατέκα αμπέλια».Οι βελανιδιές ήταν λιγότερες και υψώνονταν γύρω-γύρω, στη περίμετρο των αμπελιών ή στα σύνορα της κάθε ιδιοκτησίας. Τώρα τα αμπέλια εγκαταλείφθηκαν και πύκνωσαν οι βελανιδιές.

Εμείς αγναντεύαμε από την Κοκκινοράχη και έχουμε έντονες παραστάσεις από όλες τις εργασίες των Λυσσαρεωτών που φρόντιζαν τα αμπέλια τους.

Το σκάλισμα, το κλάδεμα, το ράντισμα, το «καθάρισμα» ήταν οι εργασίες που τους έφερναν κοντά στα αμπέλια με αποκορύφωμα τον τρύγο που γινόταν ένα πραγματικό πανηγύρι.

Ηχούν ακόμα στα αυτιά μας τα γέλια, τα πειράγματα και οι φωνές τους, σαν φέρουμε στη μνήμη τις παλαιότερες εικόνες, που η περιοχή έσφυζε από ζωή.

Πώς να ξεχάσει κανείς εκείνο το χαρακτηριστικό κτύπημα της καμπάνας του Αγιολιά στη κορυφή του λόφου, όταν σήμαινε εσπερινό;

Όποια μορφή και να ‘χει ο λόφος, είναι πανέμορφος και οι Λυσσαρεώτες είναι τυχεροί που βρίσκεται μέσα στα όρια τους. Πιστεύω όμως ότι είμαστε και εμείς, οι Κοκκινοραχίτες, τυχεροί που χαιρόμαστε οπτικά την ομορφιά του.

Σκέφτηκα να συνοδεύσω το κείμενο με φωτογραφίες, για του λόγου το αληθές και να τις προσφέρω σε όλους, ειδικά σε όσους δεν είχαν τη τύχη να τις απολαύσουν.

Φθινοπωρινή πολύχρωμη εικόνα

 

Χειμωνιάτικη εικόνα του λόφου

 

23/11/2009

Μαρίνα Διαμαντοπούλου-Τρουπή

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Γριγριλίδι» του Συλλόγου Λυσσαρεωτών (φύλλο 18, Δεκέμβριος 2009)

 

scroll back to top