Τετάρτη
22
Νοεμβρίου
2017
Ανατ.: 07.23
Δύση: 17.04
Σελήνη
4 ημερών
Φιλήμονος, Κικιλίας, Βαλλεριανού και Τιβουρτίου μαρτύρων

Online χρήστες

Έχουμε 67 επισκέπτες συνδεδεμένους

Επισκέπτες σελίδας

http://www.hitwebcounter.com website
Εξόρμηση Ομίλου 27/06/09

Η ΕΞΟΡΜΗΣΗ ΤΟΥ ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΟΥ ΦΥΣΙΟΛΑΤΡΙΚΟΥ ΟΜΙΛΟΥ «Η ΓΚΟΥΡΑ» ΣΤΙΣ 27/6/2009

 


Ο Ορειβατικός Φυσιολατρικός Όμιλος «Η ΓΚΟΥΡΑ» πραγματοποίησε την εξόρμηση που είχε προγραμματίσει το Σάββατο 27 Ιουνίου 2009 στην έναρξη του φαραγγιού της Γκούρας δηλαδή από «της Γριάς το σωρό» στο βουνό Αρτοζήνος έως την «Τρανή Σπηλιά».

Είχε ορισθεί ώρα συνάντησης η ενάτη πρωινή και τόπος συνάντησης «της Γριάς ο Σωρός». Πριν τις 9 έφτασαν οι εκδρομείς που ταξίδεψαν την ίδια μέρα από Αθήνα, Κόρινθο και άλλες μακρινές περιοχές. Κάποιοι από εμάς είχαμε φτάσει στα χωριά μας από την προηγούμενη. Επικρατούσε κλίμα ευφορίας με χαμόγελα ,χειραψίες, καλωσορίσματα ,καινούργιες γνωριμίες ,ευγενικά σχόλια. Ο καιρός ήταν σύμμαχος μας. Ύστερα από την καταιγίδα της προηγούμενης μέρας ,το Σάββατο το πρωί είχαμε μια καταπληκτική ατμόσφαιρα με έναν υπέρλαμπρο ήλιο ,με καταγάλανο ουρανό ,πεντακάθαρο αέρα και έναν ατέλειωτο ορίζοντα ως τη θάλασσα του Κατάκωλου. Το βουνό Αρτοζήνος μας μάγευε με την επιβλητικότητα του.

Συμμετείχαν τα μέλη του ΔΣ του Ομίλου: Αποστολόπουλος Ευθύμιος Πρόεδρος, Θανοπούλου Ελένη Αντιπρόεδρος και Δημ. Σύμβουλος, Διαμαντοπούλου-Τρουπή Μαρίνα Γεν.Γραμματέας, Βέργος Στ. Ιωάννης Ταμίας και Ειδ, Γραμματέας του Συνδέσμου Σερβαίων, Παπαθεοδώρου Αθανάσιος Μέλος & Πρόεδρος του Συλλόγου Αετορραχιτών, Καρπούζος Ιωάννης Mέλος, Βέργος Νικ. Ιωάννης αναπληρωματικός, Γραμματέας του Συλλόγου Αρκάδων Ιλίου και Αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Σερβαίων.

Επίσης συμμετείχαν: ο Μπόρας Αθανάσιος Δημ. Σύμβουλος, Τρουπής Νικόλαος Γραμματέας του Συνδέσμου Σερβαίων, από το Σύλλογο Κακουρέϊκων Δαβιλάς Δημήτρης και Κανελλόπουλος Γεώργιος, οι δάσκαλοι Αγγελής και Μαρίνος Αντωνόπουλος από Λυσσαρέα και από Παλούμπα ο Ηλιόπουλος Γεώργιος φίλοι που πάντα μας στηρίζουν.

Βγάλαμε τις απαραίτητες αναμνηστικές φωτογραφίες ,κρατήσαμε κατάλογο συμμετεχόντων και σχετική αρίθμηση. Δεν θα λέγαμε ότι ήταν εύκολη υπόθεση αυτή γιατί οι εκδρομείς ήταν «ασυγκράτητοι». Τελικά οι πεζοπόροι έφτασαν τον αριθμό των 40 ατόμων μαζί με την υποστηρικτική ομάδα και ήταν από τα χωριά Σέρβου, Λυκούρεση, Λυσσαρέα, Αετορράχη, Κοκκινοράχη, Παλούμπα και Κακουρέϊκα. Η νεολαία ήταν δυναμικά παρούσα. Ευχάριστη έκπληξη ήταν η ευγενική προσφορά του Νίκου Αριστ. Τρουπή από του Σέρβου, ο οποίος εφοδίασε όλους τους πεζοπόρους με άσπρα καπελάκια που έγραφαν τον τίτλο του Ομίλου μας.

Η πεζοπορία ξεκίνησε στις 9.30 αφού ορίστηκαν οι επικεφαλής και οι υπεύθυνοι του τέλους με πλήρες σύστημα ασυρμάτου για επικοινωνία. Ακολουθώντας για μικρή απόσταση τον χωματόδρομο που οδηγεί στον Αρτοζήνο, μπήκαμε κατόπιν στη κοίτη της Γκούρας. Στο σημείο εκείνο είναι ομαλή με λιγοστό νερό και λίγα δένδρα. Ο γέρικος πλάτανος στην άκρη της κοίτης μας τράβηξε την προσοχή. Η ορμητικότητα του νερού όταν «κατεβάζει» η Γκούρα έχει παρασύρει το χώμα γύρω του και έτσι ένα σύμπλεγμα ριζών προβάλλει πάνω από την επιφάνεια του εδάφους. Εκείνος όμως παραμένει ζωντανός. Παραπέρα ένα κοπάδι με γιδοπρόβατα διέσχιζε κάθετα τη Γκούρα με κατεύθυνση το ψιλότερο βουνό.

Η πεζοπορία ,πάντα κατηφορική, συνεχίστηκε σε μονοπάτι παράλληλο της Γκούρας από τη δεξιά πλευρά πάνω σε διπλανό καταράχι.


 

Είχε κάποια δυσκολία η κατάβαση λόγω της κλίσης ,σε συνδυασμό με την καταρρακτώδη βροχή της προηγούμενης μέρας που είχε κάνει το έδαφος ολισθηρό. Κρίναμε προτιμότερη αυτή τη διαδρομή, ύστερα από εξερεύνηση που είχε πραγματοποιήσει τριμελής ομάδα μελών μας(Βέργος Γιάννης, Τρουπής Νίκος & Διαμαντοπούλου Μαρίνα) στη κοίτη της Γκούρας και διαπίστωσε ότι υπήρχαν 3-4 πολύ δύσκολα σημεία που απαιτείται κάποιου είδους παρέμβαση για να μπορέσουμε να τα διαβούμε. Έτσι προσπεράσαμε αυτό το κομμάτι της Γκούρας και περπατήσαμε κατηφορίζοντας μέσα από μικρό δασάκι, αγναντεύοντας από πάνω τη Γκούρα και απέναντι το βουνό Λαφοβούνι με τις τεράστιες κατολισθήσεις βράχων που είναι διάσπαρτες στις πλαγιές του.

Το μονοπάτι που περπατήσαμε μας το υπέδειξαν, το σηματοδότησαν, βοήθησαν στο καθαρισμό και μας έδωσαν γενικές πληροφορίες για τη περιοχή ο μόνιμος κάτοικος του χωριού Σέρβου, ο δάσκαλος του Περιβαλλοντικού κέντρου στη Λυσσαρέα Ιωάννης Κ. Ρουσιάς και οι γιοί του, τους οποίους ιδιαιτέρως ευχαριστούμε για την βοήθεια τους. Ο μεγάλος γιος του Ιωάννη Ρουσιά, Κώστας ήταν μάλιστα μαζί μας στην «εμπροσθοφυλακή» της πεζοπορίας.

Ύστερα από παράκληση του Ομίλου μας, ο Δήμος Ηραίας είχε στείλει συνεργείο το οποίο καθάρισε το παλιό μονοπάτι όπου είχε κλείσει από τα κλαδιά. Ευχαριστούμε το Δήμο για τη βοήθεια αυτή.

Σίγουρα το μονοπάτι δεν είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον και δεν συγκρίνετε η πεζοπορία εκεί με την πεζοπορία μέσα στη Γκούρα, αλλά μπορεί να υποστηρίξει κανείς ότι, όταν διψάς για απόδραση μέσα στην εξοχή , όταν λατρεύεις το πράσινο και την πεζοπορία, κανένα τμήμα της φύσης δεν θεωρείς μη αξιόλογο.

Χάρμα οφθαλμών ήταν το αγνάντεμα στα γύρω βουνά ,στη καταπράσινη «Σφυρίδα» και στο μακρινό ορίζοντα της θάλασσας ενώ δροσερό πρωινό αεράκι χάιδευε τα πρόσωπα μας.

Το κατηφορικό μονοπάτι μας οδήγησε στο ομαλό τμήμα της Γκούρας όπου συναντάμε μια κατάφυτη κοίτη με πλατάνια ιτιές και σημύδες. Η σημύδα είναι ένα δένδρο με το οποίο το δασαρχείο πριν κάποιες δεκαετίες δεντροφύτεψε μερικές πλαγιές του Αρτοζήνου και το νερό παρέσυρε τους σπόρους του σ’ όλη τη κοίτη της Γκούρας για αρκετά χιλιόμετρα με αποτέλεσμα να φυτρώνει παντού.

Στα δεξιά της κοίτης κυρίως συναντάμε χωράφια με καρυδιές, κερασιές και άλλα οπωροφόρα δένδρα. Σταματήσαμε στη περιοχή «Εικόνισμα», βρήκαμε πηγή και απολαύσαμε νεράκι, κεράσια και λουκουμάκι όπως συνηθίζεται στα χωριά μας.


Συνεχίσαμε μέσα από τη Γκούρα πλέον, περνώντας κάτω από την αψίδα που σχηματίζουν τα δέντρα και απολαμβάνοντας το κελάρυσμα και τη δροσιά του νερού που, όσο προχωρούσαμε τόσο αυξανόταν.

Μετά από λίγο περάσαμε τη περιοχή «Σφυρίδα» .Εκεί τα στοιχεία μαρτυρούν ότι μέχρι τα προηγούμενα χρόνια υπήρχε ζωή αγροτών και τσοπάνηδων. Πολύ όμορφη περιοχή, με εύφορη γη ,πολλές καρυδιές και κερασιές. Παλαιότερα που κατοικείτο, καλλιεργούσαν πολλά περιβόλια. Μερικά σπίτια υπάρχουν ακόμα. Κάποιος ρομαντικός απόγονος οικογένειας της περιοχής έχει αρχίσει να κατασκευάζει καινούριο πέτρινο σπίτι. Στο μεταξύ ευωδιές απλωνόντουσαν στον αέρα καθώς περπατούσαμε μέσα στα αρωματικά βότανα που φυτρώνουν στο τόπο αυτό.

Δεξιά μας στη πλαγιά παρακείμενου λόφου είναι τα ερείπια του ναού του Αγ. Σπυρίδωνα και κατόπιν συνεχόμενα η Λυκουρεσέϊκη Βρύση, απομεινάρια παλιού νερόμυλου και λίγα ερείπια του ναού του Αγ. Γιώργη ενώ στην απέναντι όχθη ανάμεσα στο παράλληλο χωματόδρομο και στη κοίτη της Γκούρας, συναντήσαμε καινούργιο ημιτελή ναό του Αγ. Γεωργίου. Εντυπωσιακό θέαμα προσέφερε ο γέρικος πλάτανος με τον τεράστιο κορμό που είχε πέσει κάθετα στη Γκούρα σαν φυσικό γεφύρι.

Φτάσαμε στο γεφύρι του Λυκούρεση με το πέτρινο καλοχτισμένο διπλό ανάχωμα που σχηματίζει καταρράκτες το νερό της Γκούρας και τη συσσωρεμένη άμμο στη μεγάλη ανοικτή κοίτη, κοντά στις 12.00 μ.μ. Είχε έρθει με αυτοκίνητα η υποστηρικτική ομάδα (Τρουπής Νίκος, Θανόπουλος Τάκης, Βέργος Γιάννης, Σχίζας Γιάννης) με κολατσιό και νερό και παρέλαβε τους πρώτους που επιθυμούσαν να επιστρέψουν στου Σέρβου.

Ο κύριος όγκος των πεζοπόρων συνέχισε το περπάτημα μέσα στη Γκούρα με προορισμό τη «Τρανή σπηλιά». Μετά από 400 μέτρα περίπου σταματήσαμε σε ένα εντυπωσιακό στένεμα της Γκούρας όπου το νερό περνάει μέσα από δύο μεγάλους ορθογώνιους βράχους και ονομάζεται «κασόνια».

 

 

Μερικοί τολμηροί προχώρησαν κι άλλο στη κοίτη και μας πληροφόρησαν για την ύπαρξη καταρράκτη 4-5 μέτρων λίγο πιο κάτω. Αναγκαστικά ακολουθήσαμε παρόχθιο μονοπάτι στο δεξί πλάι της Γκούρας καθαρισμένο και αυτό από συνεργείο του Δήμου Ηραίας, που είχε όμως πολύ δύσκολα περάσματα όπου απαιτείται παρέμβαση για ασφαλή διέλευση, διασχίσαμε κάθετα «του Μπαμπιώτη το ρέμα» λίγο πριν καταλήξει στη Γκούρα και μετά συνεχίσαμε να περπατάμε παράλληλα στη ρίζα του μεγάλου βράχου περίπου 30 μέτρων ώσπου μετά τη στροφή του μονοπατιού αντικρίσαμε στη βάση του βράχου, τη «Τρανή Σπηλιά». Στην οροφή του βράχου πετούσαν γύρω από τις φωλιές τους μικρά άγρια πουλιά , μάλλον γεράκια, κραυγάζοντας δυνατά.

 

 

Πραγματικά διαπιστώσαμε ότι ήταν μεγάλη σπηλιά που πρόσφερε καταφύγιο παλιότερα σε ανθρώπους και ζώα. Η οροφή ήταν μαυρισμένη μάλλον από τους καπνούς των φωτιών που άναβαν, είχε υγρασία σε ένα σημείο της βάσης της καθώς επίσης στα πλαϊνά και στην οροφή της όσο δε προχωρούσε κάποιος στο βάθος της ένα ανεπαίσθητο κύμα ψυχρού αέρα προκαλούσε ρίγος. Δεν διαπιστώσαμε κάποιο ενδότερο ενδιαφέρον εκτός κι αν δεν ήταν εμφανές σε μάς. Μπροστά από την είσοδο της σπηλιάς ,σε μια κατηφοριά, μάθαμε ότι τα παλιά χρόνια καλλιεργούσαν κηπευτικά γιατί προσφερόταν το έδαφος που είχε υγρασία αλλά και φυσικό λίπασμα από τις κοπριές των ζώων. Μετά τη κατηφοριά ακολουθούσε το γκρεμός προς τη Γκούρα. Το τοπίο άγριο και επιβλητικό σχολιαζόταν ποικιλοτρόπως από τους πεζοπόρους που θαύμαζαν αυτά τα μικρά θαύματα της φύσης. Οι φωτογραφικές μηχανές αποθανάτιζαν συνεχώς τα δυνατά σημεία.

Σιγά –σιγά πήραμε το δρόμο της επιστροφής και της εξόδου προς το δημόσιο δρόμο όπου περίμεναν αυτοκίνητα για την επιστροφή μας. Συγκεντρωθήκαμε στου Σέρβου αφού ολοκληρώθηκε η παραλαβή των αυτοκινήτων από της «Γριάς το Σωρό».

Ακολούθησε γεύμα στη ταβέρνα του Ιωάννη Μαρ. Ρουσιά.

Μετά την ολοκλήρωση του γεύματος μίλησε ο Δημ. Σύμβουλος του Δήμου Ηραίας κ. Μπόρας Αθανάσιος ,μετέφερε τους χαιρετισμούς του Δημάρχου και την υποστήριξη του αφού διέθεσε συνεργείο για τον καθαρισμό των μονοπατιών.

Ο Πρόεδρος του Ομίλου κ. Αποστολόπουλος Ευθύμιος απευθυνόμενος σε όλους είπε ότι χάρηκε που περπατήσαμε ξανά, για τη συμμετοχή της νεολαίας που είναι το μέλλον κι ας της προσάπτουν ότι είναι η γενιά της καφετέριας. Ο εναλλακτικός τρόπος ψυχαγωγίας είναι ελκυστικός για τους νέους και εμείς πρέπει να βοηθήσουμε στη κατεύθυνση αυτή. Είπε επίσης ότι η διαδρομή σε ορισμένα σημεία είχε μεγάλο ενδιαφέρον, εμείς θα συνεχίσουμε την προσπάθεια που ξεκινήσαμε και κάλεσε τους επιχειρηματίες της περιοχής να δραστηριοποιηθούν.

Η κυρία Θανοπούλου Ελένη είπε ότι δεν είναι απόλυτα ευχαριστημένη απ’ αυτή τη πεζοπορία ήθελε λίγο περισσότερη δουλειά για να είναι προσιτό σε όλο τον κόσμο και κάλεσε τους ντόπιους που ξέρουν καλά την περιοχή να αναπτύξουν εθελοντική προσπάθεια ούτως ώστε να μας υποδείξουν τα παλιά μονοπάτια ,να κάνουν καθαρισμό και γενικά να αναλάβουν την προεργασία που θα κάνει βατή την πρόσβαση στο φαράγγι.

Ο κ. Παπαθεοδώρου Αθανάσιος είπε ότι στόχος μας πρέπει να είναι η εξερεύνηση και η ένωση των τμημάτων όλου του φαραγγιού από την έναρξη μέχρι το τέλος.

Ο κ. Βέργος Νικ. Ιωάννης αναφέρθηκε σε άλλη εναλλακτική και όμορφη διαδρομή που υπάρχει από τη περιοχή «Πηλός» του Αρτοζήνου

Στη συνέχεια μίλησαν οι κ.κ. Δαβιλάς Δημήτρης, Κανελόπουλος Γεώργιος, Κλεισούρας Νίκος και είπαν ότι είναι ωραίο να συνεχιστεί αυτή η προσπάθεια έκαναν δε προτάσεις για καλύτερη προώθηση της αξιοποίησης του φαραγγιού . Ο κ. Δαβιλάς πρότεινε συνεργασία με ομάδα που κάνει διαδρομές με τζιπ σε βουνά και φαράγγια στην οποία συμμετέχει ο ίδιος, για κοινές εξορμήσεις με στόχο την καλύτερη ανάδειξη του φαραγγιού.

 

 

Ο κ. Κομνηνός Σπύρος δάσκαλος από Λυκούρεση είπε ότι ομάδα Λυκουρεσαίων θα βοηθήσει και θα υποδείξει καλό και ασφαλές μονοπάτι κοντά στη κοίτη της Γκούρας κάτω από τη Τρανή σπηλιά.

Μετά την ολοκλήρωση των ομιλιών, χαιρετηθήκαμε και ευχηθήκαμε:

Καλή αντάμωση στην επόμενη πεζοπορία.

30 /6/2009

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΤΟΥ ΔΣ

ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ- ΤΡΟΥΠΗ ΜΑΡΙΝΑ

 

 

 

 

 

 

scroll back to top